Skip to main content
Klaas en klanten_9_2

Hart – 1 juni 2016

Ze vallen met hun neus in de boter. Er staan aardig wat flessen open van een proeverij de avond tevoren. Ik schenk kleine laagjes in. Het echtpaar beoordeelt alle wijnen serieus en ze zien dan dat er een wijncursus is gepland in het proeflokaal. “Daar heb ik nu wel tijd voor”, zegt de man. “Hoezo?” vraag ik. “Ik ben afgekeurd om te werken, kan dingen doen waar ik vroeger niet aan toekwam”.

Hij is in de vijftig en ziet er gezond uit. Ik vraag hem waarom hij is afgekeurd. “25 jaar geleden heb ik een hartstilstand gehad. Dat is maar net goed afgelopen. Sindsdien leef ik met een onbetrouwbaar hart. Ik heb een kastje in mijn borst dat een schok geeft als mijn hart te snel of onregelmatig klopt”.

“Hoe is dat?”, vraag ik, “is dat pijnlijk?” “Nee, niet pijnlijk, het is de schrik en het idee dat mijn hart het weer even liet afweten”. Zonder dit kastje zou ik niet meer leven, ik moet vertrouwen op de techniek. Één keer zat het kabeltje verkeerd, toen kreeg ik onnodig schokken. Maar verder heeft het kastje altijd goed gewerkt”.

“Wat zijn jouw beperkingen door je hart” vraag ik. “Eigenlijk kan ik steeds een beetje minder. Ik kan dus niet meer werken en ik kan ook niet meer sporten. Ik heb altijd gevoetbald en badminton gespeeld. Dat dat niet meer kan, vind ik vreselijk.

“Je moet steeds afscheid nemen van stukjes van je leven” zeg ik. “ja, dat klopt” antwoordt hij, “maar ik blijf positief, sta niet stil bij wat wegvalt, maar bij wat er nog is”. “Ben je niet gewoon heel bang met zo’n bom in je lijf?” “Nee, daar denk ik zo min mogelijk over na. Natuurlijk is het wel eens zwaar, maar ik wil niet dat het mijn leven beheerst’.

“Mag je nog wel drinken?” “Ja, al moet ik de laatste tijd wel opletten omdat het meer invloed heeft op mijn hart”. Ik suggereer dat hij beter goede wijn kan drinken dan veel wijn. Dat is hij met me eens. Binnenkort komen ze terug om wat uit te kiezen.

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.